په شعار او په خبرو باندې نه شې جنګ د تورو تش په زغرو باندې نه شي

ښايي دا چې دې پيالې په واک کې نه دي ساقي پام، زمونږ هم خولې په واک کې نه دي

خوله دې راکړله په تا باندې څه وشول؟ ته خو وشرمېدې، ماباندې څه وشول؟

راځئ چې نوی کال په نوي عزم په داسې شان ونمانځو لکه کليزه د نيازبين بچوکي

له تصوير څخه دې روح ولې په شا شو جوړې دا هم په کابل کې ناست پاچا شو

هيروم دې خو په زړه کې راپه ياد شې ګنهګار نشم، مانځه کې راپه ياد شې

درته اشنا ګړۍ ګړۍ چې ګورم سترګې دې څه لکه نړۍ چې ګورم

غواړې د شپې تر ناوخته ورسره کینې او خبرې وکړې خوچې کله دې بستر ته راشې بیا هم د هغې په اړه فکر کوې کله چې درسره په لاره روانه وي په ورو ورو قدم �

ځان راته ښکاري بې ايمانه غوندې وشوې مودې يم بې جانانه غوندې

اوس مې دې نوم او ياد سوچه له حافظې وتلي دا غشي بېرته نه راګرځي له لېندې وتلي

لوبه د لفظونو ده خو لوبه هم احساس غواړي مسته شاعري د زړه غورځنګ د زړه بړاس غواړي

لور پېنځه کلونه وړاندې ما د ځينې ملګرو په مشوره وغوښتل، چې د لويې پکتيا( لوګر، پکتيا، خوست او

څوک چې د مور سيوری په سر نه لري هغوی بينا وي، خو نظر نه لري

دا زړه ته درسره که، مانه لاره کې ورکيږي چې ځان ته څوک ډېر ګوري په هنداره کې ورکيږي

جنابه نوم دې پر رمزونو ليکم يارمې يې ځکه دې په زړه کې ساتم له ځانه زه ډېرغټ انځورګرجوړوم