کلونه وشول او مودې تېرې شوې ها د جنګونو ورځې شپې تېرې شوې
څوچې دا ستا د سورکو شونډو نبات دغسې وي زموږ په ملک کې په بس دغه حالات دغسې وي
زما په ښکلي خوب واکداره مهربانه شوخه ياره ټول جهان مې درلوګی شه خدای دې مينه مه کړه خواره
زه ئي له کاره ويستم د ي د کار نه شو اخير زړه مي په ښکلو پسي درومي په لار نه شو اخير
چاغ سړي خپله لور تر لاس نیولي وه په بل لاس کې یې د موټر کلۍ اړولې راړولې د خپل موټر په لور چې تر سړک
څوکه د نګهت جامو کې والوتې بيا مې د شمال په ګوتو ونيوې
د پکتيا په ډاګ کې نومي بلاګ کي د جهاني صاحب په اړه يوه ليکنه خپره شوې چې
لږ صبر شه يو څه ځواني ېې پاتې له غربته بيا خير دی د هر لوري مې مجاله که ورانيږې
تیره شپه مې د ښاغلي سید شاه سقیم د لیمه په نوم ویبلاګ کې د(جلال امرخیل ته پرانیستي لیک )تر عنوان لاندي یو لیک ولوستلو،چې دښاغلې خور ښاپیرۍ له خ
ژوند مې څو سلګۍ خو پاتې ترينه ځمه روانيږم د خپل ذات سره يو كيږم د خپل ځانه جدا كيږم
څراغونه يې کړي مړۀ او بيا يي پريږدي غم کړي جوړ په هر کاله او بيا يې پريږدي
له خوراک اوڅښاک نه وروسته جنس د انسان د ژوند يوه مهمه برخه تشکيلوي؛
په سر سرتوره صداقته چې په مخه راغله وحشي بادونو وه ترې وړې لوپټه جانانه